Liczne przyczyny ekonomiczne i polityczne, sięgające aż do XIX wieku, złożyły się na ukształtowanie jednej z największych fal emigracji światowej – emigracji polskiej. Liczebność diaspory polskiej ocenia się obecnie na 15 milionów. Największą grupę stanowi oczywiście Polonia amerykańska (ok. 8-10 mln), skupiona głównie w Chicago (w polskiej dzielnicy Jackowo). W Europie najliczniejsze skupiska emigrantów polskich znajdują się w Niemczech i Francji (ogółem 2 mln), a także w Wielkiej Brytanii, do której pierwsza znacząca fala emigracji dotarła II wojny światowej. Londyn został wówczas siedzibą polskiego rządu emigracyjnego, przybyli tam także liczni uchodźcy cywilni i wojskowi.

Osoby zamieszkujących tereny, które przez 1939 rokiem wchodziły w skład państwa polskiego, oraz ich potomkowie przeważnie nie określają się mianem Polonii, lecz Polaków. Polska emigracja, głównie zarobkowa, znacznie nasiliła się po wejściu Polski do Unii Europejskiej. Sondaże pokazują także, że coraz więcej młodych ludzi zamierza w najbliższym czasie wyjechać zagranicę w poszukiwaniu lepszej przyszłości.

Polscy emigranci nie zapominają o swoich korzeniach i starają się kultywować rodzime tradycje i obyczaje. Swoje poczucie tożsamości narodowej przekazują swoim dzieciom. W wielu krajach powstały ośrodki kultury polskiej, w których potomkowie polskiej emigracji mogą się uczyć języka polskiego i zgłębiać polską kulturę. Większość emigrantów utrzymuje także bliskie stosunki z krewnymi w Polsce. W dobie szybkiego rozwoju technologicznego dostęp do informacji z Polski jest w zasięgu ręki poprzez telewizję, radio lub Internet.

Kilka znanych osobistości o polskich korzeniach: